Μια ακόμη αποτρόπαια πράξη βίας έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά και σκοτεινή αλυσίδα γεγονότων που η ελληνική κοινωνία έχει πληρώσει ακριβά — πολλές φορές με ανθρώπινες ζωές.
Αυτή τη φορά, μια 72χρονη γυναίκα, η κυρία Βάγια, μητέρα του φερόμενου “στόχου”, έχασε τη ζωή της, ως μια τραγική και απόλυτα αθώα απώλεια σε μια υπόθεση που προκαλεί βαθύ αποτροπιασμό. Μια ζωή χωρίς καμία απολύτως σχέση με τον πυρήνα της αντιπαράθεσης, χωρίς εμπλοκή και χωρίς οποιαδήποτε συμμετοχή στα γεγονότα.
Ακόμη και ο ίδιος ο φερόμενος ως “στόχος” —μια νεαρή γυναίκα, η κόρη του θύματος— δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να στοχοποιείται για τις πολιτικές της επιλογές, όπως η ένταξη ή η πολιτική της δράση σε συγκεκριμένο κόμμα. Σε μια δημοκρατία, η πολιτική έκφραση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε άλλοθι για απειλές ή βία.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο θάνατος της 72χρονης αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η βία, όταν αγγίζει αθώους, είναι πάντα εγκληματική και βαθιά απάνθρωπη, χωρίς καμία απολύτως δικαιολογία.
Και όμως, η δημόσια συζήτηση κινδυνεύει για ακόμη μία φορά να περιοριστεί σε ένα γνώριμο μοτίβο: καταδίκες, δηλώσεις “σοκ” και στη συνέχεια σιωπή.
Καμία κοινωνία δεν μπορεί να εξοικειωθεί με τέτοιες πράξεις ούτε να τις αντιμετωπίζει ως “παράπλευρες απώλειες” ή “συγκυρίες”. Η βία παραμένει βία — χωρίς ερμηνείες που την εξωραΐζουν.
Η ελληνική κοινωνία έχει ήδη βιώσει τραύματα όπως η υπόθεση της Marfin, η δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ, αλλά και των Φουντούλη και Καπελώνη, υποθέσεις που έμειναν ατιμώρητες και παραμένουν χαραγμένες στη συλλογική μνήμη με αίτημα για πλήρη διαλεύκανση και δικαιοσύνη.
Το ερώτημα του 2026 παραμένει αμείλικτο: αρκούν οι δηλώσεις καταδίκης ή απαιτείται πραγματική λογοδοσία και ουσιαστική πρόληψη;
Γιατί η ανοχή στη βία και η σταδιακή εξοικείωση με αυτήν δεν αποτελούν κανονικότητα.
Αποτελούν κίνδυνο που βαθαίνει το πρόβλημα αντί να το λύνει.
(Θα ήθελα να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στη συμπατριώτισσα μας Βάγια Νέστορα και στον πατέρα της για την απώλεια που βιώνουν.
Εύχομαι επίσης ταχεία και πλήρη ανάρρωση τόσο στην ίδια όσο και σε όλους τους υπόλοιπουυς τραυματίες.
Παναγιώτης Αβραμίδης
