Μερικές φορές δύο ζεύγη φωτογραφιών αρκούν για να θυμίσουν όσα κάποιοι θα προτιμούσαν να ξεχαστούν.
Στο πρώτο ζεύγος, το οποίο αναρτήθηκε στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook, βλέπουμε τον Μιχάλη Παπαδόπουλο να συναντά τον Πρωθυπουργό το 2020 και ξανά το 2026, εμφανώς περιχαρή.
Έξι χρόνια μετά, οι εικόνες δείχνουν ότι κάποια πράγματα αλλάζουν, αλλά κάποια άλλα παραμένουν σταθερά.

Στο δεύτερο ζεύγος βλέπουμε τους εκσκαφείς της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα το 2020 και την εικόνα τους το 2026, κατά τη στιγμή της ανατίναξής τους. Ένα σύμβολο της παραγωγικής Ελλάδας που πέρασε στην ιστορία, αφήνοντας πίσω του μια περιοχή που εξακολουθεί να αναζητά το αναπτυξιακό της μέλλον.

Γι’ αυτό καλό είναι να βλέπουμε ολόκληρη την εικόνα.
Δεν αρκεί να συζητάμε μόνο για την ανατίναξη των εκσκαφέων. Πρέπει να συζητάμε και για τις πολιτικές επιλογές που οδήγησαν σε αυτήν την πραγματικότητα, για τις υποσχέσεις που δόθηκαν στη Δυτική Μακεδονία και για το αν τηρήθηκαν.
Δεν αρκεί να ακούμε για «δίκαιη μετάβαση», όταν χιλιάδες πολίτες αισθάνονται ότι η περιοχή τους πλήρωσε το μεγαλύτερο τίμημα χωρίς το αντίστοιχο αναπτυξιακό σχέδιο.
Και δεν αρκεί να βλέπουμε μόνο τις εικόνες της καταστροφής. Πρέπει να βλέπουμε και ποιοι εξακολουθούν να βρίσκονται δίπλα στο κέντρο των πολιτικών αποφάσεων.
Η πολιτική κρίνεται από το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα στη Δυτική Μακεδονία εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έντονης κριτικής από πολλούς πολίτες. Όταν χάνονται θέσεις εργασίας, αλλάζει βίαια το παραγωγικό μοντέλο και η ανασυγκρότηση καθυστερεί, η κοινωνία δικαιούται να ζητά απαντήσεις.
Γι’ αυτό, πριν αρκεστούμε σε μία μόνο φωτογραφία, ας κοιτάξουμε όλα τα στιγμιότυπα.
Γιατί η πραγματική εικόνα δεν βρίσκεται σε ένα καρέ, αλλά στο σύνολο της ιστορίας.
Παναγιώτης Αβραμίδης
