Διαπίστωσα ότι οι δύο κυβερνητικοί βουλευτές του νομού πανηγυρίζουν στους λογαριασμούς τους στα social media και προσπαθούν να διεκδικήσουν ο καθένας για τον εαυτό του τη μερίδα του λέοντος για τη μεγάλη τους επιτυχία, για μια ακόμα κατάκτησή τους, για μια ακόμα κερδισμένη μάχη.
Ποια είναι η μεγάλη επιτυχία; Η ένταξη της Κοζάνης (και των Γρεβενών) στο πρόγραμμα μετεγκατάστασης με 10.000 ευρώ.

Απευθύνομαι λοιπόν στους τοπικούς κυβερνητικούς βουλευτές, που ο ένας δηλώνει ότι το συγκεκριμένο θέμα «το έθεσε μετ’ επιτάσεως και το υπερασπίστηκε σθεναρά», ενώ ο άλλος μας ενημερώνει ότι «κέρδισε ακόμη μία μάχη για τον Ν. Κοζάνης», διότι ξέχασαν μια λεπτομέρεια που όμως είναι η πιο ουσιαστική:
Γιατί, κύριοι βουλευτές, να εγκατασταθεί κάποιος μόνιμα στη Δυτική Μακεδονία για ένα εφάπαξ ποσό 10.000 ευρώ, σε μια περιοχή που καταρρέει;
Σε έναν τόπο:
-
χωρίς δουλειές,
-
χωρίς τρένο,
-
χωρίς σοβαρές δομές υγείας,
-
με βαρύ χειμώνα και πανάκριβη θέρμανση,
-
σε φάση απολιγνιτοποίησης χωρίς σχέδιο και χωρίς προοπτική,
-
με πληθυσμό που φεύγει.
- σε μια περιφέρεια με πανελλήνια πρωτιά στην πληθυσμιακή συρρίκνωση
Τι ακριβώς προτείνετε να κάνει ο νέος κάτοικος όταν τελειώσουν τα 10.000 ευρώ;
-
Να μείνει από συνήθεια;
-
Από φιλότιμο;
Και κάτι ακόμα, ίσως πιο αποκαλυπτικό: Πώς ζητάτε μόνιμους κατοίκους στην Κοζάνη, όταν εσείς οι ίδιοι δεν είστε μόνιμοι κάτοικοι του νομού που εκπροσωπείτε;
Ζητάτε από άλλους να ζήσουν τη ζωή τους σε έναν τόπο που αδειάζει,
ενώ εσείς — με μισθούς και προνόμια άνω των 10.000 ευρώ τον μήνα – κάθε μήνα,
κρατάτε τις αποστάσεις σας από το Νομό. Ζητάτε δηλαδή από άλλους εγκατάσταση χωρίς προοπτική και το παρουσιάζετε ως «επιτυχία».
(Πάντως στη “μάχη της πόζας”, κερδίζει κατά κράτος ο κ. Παπαδόπουλος λόγω της εγγύτητας με την αρμόδια Υπουργό…)
Παναγιώτης Αβραμίδης
