Η εν κρυπτώ τροπολογία και η αλαζονεία της εξουσίας

Share

Όταν μια δικαστική απόφαση δεν είναι αρεστή, τότε αλλάζει ο νόμος. Αυτή φαίνεται να είναι η λογική που κυριάρχησε μέσα στις γιορτές, όταν στις 19 Δεκεμβρίου πέρασε μια τροπολογία που παρεμβαίνει ευθέως στο οικογενειακό δίκαιο, κρυμμένη μέσα σε ένα άσχετο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, μάλιστα με τη σφραγίδα του κατεπείγοντος.

Με απλά λόγια, η τροπολογία προβλέπει ότι αν η απόφαση ενός πρωτοδικείου για τη γονική μέριμνα ανήλικων τέκνων δεν ικανοποιεί τον έναν γονέα, τότε αυτός μπορεί, επικαλούμενος γενικά και αόριστα ότι «μεταβλήθηκαν οι συνθήκες», να μην περιμένει το εφετείο αλλά να επαναφέρει την ίδια υπόθεση σε πρώτο βαθμό. Και όχι μόνο αυτό: τα δικαστήρια υποχρεώνονται να εκδικάσουν κατά προτεραιότητα το νέο αίτημα, ακυρώνοντας στην πράξη τη δικαστική ιεραρχία και τον θεσμικό χρόνο της Δικαιοσύνης.

Πρόκειται για ωμή θεσμική παρέμβαση, που μετατρέπει το οικογενειακό δίκαιο σε εργαλείο εξυπηρέτησης προσωπικών επιδιώξεων, αποδομώντας κάθε έννοια ασφάλειας δικαίου. Ο νόμος παύει να είναι γενικός και αφηρημένος και γίνεται φωτογραφικός, κομμένος και ραμμένος στα μέτρα συγκεκριμένων προσώπων.

Το ποιο μέλος του κοινοβουλίου ανέλαβε την πρωτοβουλία δεν δηλώνεται επισήμως. Όμως η πρώτη που έκανε χρήση της τροπολογίας είναι η υπουργός κ. Όλγα Κεφαλογιάννη, η οποία όλως τυχαίως είχε χάσει την αποκλειστική επιμέλεια των τέκνων της σε πρωτοδικείο λίγες μόλις ημέρες πριν από τις 19 Δεκεμβρίου. Η χρονική σύμπτωση δημιουργεί μεγάλα ερωτηματικά και εγείρει υποψίες και στον πλέον καλοπροαίρετο.

Εδώ αποκαλύπτεται η αλαζονεία της εξουσίας στο πιο ωμό της πρόσωπο: όταν οι θεσμοί δεν εξυπηρετούν, αλλάζουν νύχτα οι κανόνες. Όταν η Δικαιοσύνη δεν βγάζει το «σωστό» αποτέλεσμα, παρακάμπτεται. Και όλα αυτά χωρίς δημόσια διαβούλευση, χωρίς κοινωνική συζήτηση, χωρίς λογοδοσία.

Η τροποποίηση του άρθρου 1536 του Αστικού Κώδικα και των άρθρων 592 και 593 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας νομιμοποιεί μια επικίνδυνη πρακτική: τη διαρκή επαναφορά μιας υπόθεσης μέχρι να βγει η «βολική» απόφαση. Η ισότητα των πολιτών απέναντι στον νόμο μετατρέπεται σε κενό γράμμα, όταν κάποιοι έχουν τη δύναμη να αλλάζουν τον νόμο αντί να συμμορφώνονται με αυτόν.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο και βαθιά αντιδημοκρατικό:
για τους πολλούς ισχύει η αναμονή, η έφεση, η υπομονή·
για τους ισχυρούς, ισχύει η άμεση νομοθετική διόρθωση της πραγματικότητας.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, ένα είναι το απολύτως βέβαιο. Πολύ «τυχερή» η κ. Κεφαλογιάννη !!!

Δείτε το σχετικό νόμο (5264/2025):

«Άρθρο 109

Μεταρρύθμιση δικαστικής απόφασης σχετικής με τη γονική μέριμνα – Τροποποίηση άρθρου 1536 Αστικού Κώδικα, τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 592 και προσθήκη παρ. 2 στο άρθρο 593 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

  1. Στο άρθρο 1536 του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α’ 164), περί μεταβολής των συνθηκών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) ο τίτλος αντικαθίσταται, β) προστίθεται παρ. 2 και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 1536 διαμορφώνεται ως εξής:

«Άρθρο 1536

Ανάκληση ή μεταρρύθμιση δικαστικής απόφασης σχετικής με τη γονική μέριμνα.

  1. Αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση σχετική με τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν οι συνθήκες, το δικαστήριο οφείλει, ύστερα από αίτηση ενός ή και των δύο γονέων, των πλησιέστερων συγγενών του τέκνου ή του εισαγγελέα, να προσαρμόσει την απόφασή του στις νέες συνθήκες, ανακαλώντας ή μεταρρυθμίζοντάς την, σύμφωνα με το συμφέρον του τέκνου, και ιδίως να αποδώσει στους γονείς την άσκηση της γονικής μέριμνας που τους είχε αφαιρεθεί.
  2. Μεταρρύθμιση δύναται να αποφασίζεται από το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, έπειτα από αίτηση του ασκούντος το ένδικο μέσο ή του αρμόδιου εισαγγελέα, και κατά οριστικής αποφάσεως που ρυθμίζει ζητήματα επιμέλειας και επικοινωνίας τέκνου κατά της οποίας έχει ασκηθεί έφεση. Η ισχύς της ως άνω απόφασης ισχύει μέχρι την έκδοση απόφασης επί του ενδίκου μέσου και εκδίδεται αποκλειστικά σε περιπτώσεις που το επιβάλλει το συμφέρον του τέκνου.»
  3. Στην περ. β) της παρ. 3 του άρθρου 592 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α’ 182) προστίθενται οι λέξεις «, συμπεριλαμβανομένων και των διαφορών του άρθρου 1536 του Αστικού Κώδικα» και η παρ. 3 διαμορφώνεται ως εξής:

«3. Οι λοιπές οικογενειακές διαφορές αφορούν: α) τον καθορισμό, τη μείωση ή την αύξηση της συνεισφοράς του καθενός από τους συζύγους για τις ανάγκες της οικογένειας, της διατροφής που οφείλεται λόγω γάμου, διαζυγίου ή συγγένειας, των δαπανών τοκετού και της διατροφής της άγαμης μητέρας, καθώς και της διατροφής της μητέρας από την κληρονομική μερίδα που έχει επαχθεί στο τέκνο που αυτή κυοφορεί, β) την άσκηση της γονικής μέριμνας αναφορικά με το τέκνο κατά τη διάρκεια του γάμου, και σε περίπτωση διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου ή όταν πρόκειται για τέκνο χωρίς γάμο των γονέων του, τη διαφωνία των γονέων κατά την κοινή άσκηση από αυτούς της γονικής τους μέριμνας, καθώς και την επικοινωνία των γονέων και των λοιπών ανιόντων με το τέκνο, συμπεριλαμβανομένων και των διαφορών του άρθρου 1536 του Αστικού Κώδικα, γ) τη ρύθμιση της χρήσης της οικογενειακής στέγης και της κατανομής των κινητών μεταξύ συζύγων, δ) κάθε άλλη περιουσιακού δικαίου διαφορά, που απορρέει από τη σχέση των συζύγων, ή των γονέων και τέκνων.»

Στο άρθρο 593 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, περί των κοινών διατάξεων, προστίθεται παρ. 2 και το άρθρο 593 διαμορφώνεται ως εξής:

«Άρθρο 593

  1. Οι διαφορές που αναφέρονται στο άρθρο 592 αριθμ. 1 και 2 εισάγονται μόνο με κύρια ή παρεμπίπτουσα αγωγή.
  2. Οι διαφορές που αναφέρονται στο άρθρο 1536 του Αστικού Κώδικα εισάγονται μόνο με χωριστό δικόγραφο και δικάζονται κατά προτεραιότητα».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Μη χάσετε :

Ροή Ειδήσεων