Την ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την ανάπτυξη και παρουσιάζει μια εικόνα οικονομικής ευημερίας, τα στοιχεία της Eurostat αποκαλύπτουν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα: η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς την αδυναμία των πολιτών να καλύψουν ένα έκτακτο οικονομικό έξοδο. Την ίδια στιγμή, κατατάσσεται στη δεύτερη θέση όσον αφορά τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και εκθέτουν το κυβερνητικό αφήγημα περί οικονομικής ανάκαμψης. Γιατί ανάπτυξη που δεν φτάνει στην τσέπη των πολιτών, δεν εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση και δεν προσφέρει στοιχειώδη οικονομική ασφάλεια στα νοικοκυριά, δύσκολα μπορεί να παρουσιαστεί ως επιτυχία για την κοινωνία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2025, το 50,5% του πληθυσμού στην Ελλάδα αδυνατούσε να αντιμετωπίσει ένα απρόβλεπτο οικονομικό έξοδο. Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, μια αρνητική πρωτιά που αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την οικονομική ασφυξία που αντιμετωπίζουν χιλιάδες νοικοκυριά.
Με άλλα λόγια, για περισσότερους από έναν στους δύο πολίτες, μια ξαφνική ζημιά στο σπίτι, μια έκτακτη επισκευή ή μια άλλη απρόβλεπτη οικονομική υποχρέωση μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρό πρόβλημα.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία: η Eurostat δεν καταγράφει μια απλή επιλογή περιορισμού των δαπανών, αλλά την αναγκαστική αδυναμία κάλυψης συγκεκριμένων οικονομικών αναγκών.
Η Ελλάδα αφήνει πίσω της τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, με τη Λετονία να ακολουθεί στο 43,7%, τη Βουλγαρία στο 42,4% και τη Λιθουανία στο 41,1%. Στον αντίποδα, στην Ολλανδία το αντίστοιχο ποσοστό περιορίζεται στο 15,3%.
Η απόσταση είναι τεράστια και γεννά ένα εύλογο ερώτημα: ποια οικονομική ανάπτυξη μπορεί να θεωρείται επιτυχημένη όταν οι μισοί σχεδόν πολίτες δεν έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν ένα έκτακτο έξοδο;
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική στα στοιχεία για τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Το 2025, το 27,5% του πληθυσμού στην Ελλάδα βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, ποσοστό που κατατάσσει τη χώρα στη δεύτερη θέση μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ.

Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Βουλγαρία με 29%, ενώ ακολουθούν η Ρουμανία με 27,4%, η Λιθουανία με 26,3%, η Ισπανία με 25,7% και η Λετονία με 24,7%.
Στον αντίποδα βρίσκεται η Τσεχία, με ποσοστό μόλις 11,5%.
Η Ελλάδα, αντί να συγκλίνει με τις πιο ισχυρές κοινωνικά και οικονομικά ευρωπαϊκές χώρες, εξακολουθεί να καταγράφει εξαιρετικά δυσμενείς επιδόσεις σε βασικούς δείκτες κοινωνικής ευημερίας.
Τα στοιχεία της Eurostat αποτελούν ένα ηχηρό καμπανάκι για την κατάσταση που βιώνουν τα ελληνικά νοικοκυριά. Όταν το διαθέσιμο εισόδημα δεν επαρκεί για τις καθημερινές ανάγκες και δεν αφήνει κανένα περιθώριο αποταμίευσης, ακόμη και ένα απρόοπτο μπορεί να ανατρέψει τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσο αναπτύσσεται η οικονομία στα χαρτιά, αλλά ποιος καρπώνεται αυτή την ανάπτυξη και τι μένει τελικά στην τσέπη του πολίτη.
Γιατί οι οικονομικοί δείκτες και οι κυβερνητικές εξαγγελίες δεν μπορούν να ακυρώσουν την καθημερινότητα μιας κοινωνίας που δυσκολεύεται να ανταποκριθεί ακόμη και σε έκτακτες ανάγκες.
Η αρνητική πρωτιά της Ελλάδας στην αδυναμία κάλυψης απρόβλεπτων εξόδων και η δεύτερη θέση στον κίνδυνο φτώχειας συνθέτουν μια εικόνα που δεν επιτρέπει πανηγυρισμούς. Αντίθετα, επιβάλλουν απαντήσεις για το πραγματικό κόστος ζωής, την αγοραστική δύναμη και την αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής.
Sfika Team
