Σοβαρά ζητήματα ως προς τη διαχείριση υπόθεσης που αφορά καταγγελίες για κατ’ επανάληψη χρήση υπηρεσιακού οχήματος της Ελληνικής Αστυνομίας για σκοπούς που φέρονται να μην εξυπηρετούσαν υπηρεσιακές ανάγκες, αλλά ιδιωτικές υποθέσεις και εξυπηρετήσεις τρίτων, ανακύπτουν στη Δυτική Μακεδονία.
Η υπόθεση αφορά εν ενεργεία ανώτερο αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ., ο οποίος υπηρετεί σε υπηρεσία της Δυτικής Μακεδονίας και, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε υπόψη μας, εξακολουθεί να κατέχει τη θέση του διοικητή της ίδιας υπηρεσίας στην οποία υπηρετούσε και κατά τον χρόνο των καταγγελλόμενων περιστατικών.
Το ζήτημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στις ίδιες τις καταγγελίες. Η αυτεπάγγελτη προανάκριση της Υποδιεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων Σωμάτων Ασφαλείας Βορείου Ελλάδος ολοκληρώθηκε και το σχετικό υλικό διαβιβάστηκε στην αρμόδια Εισαγγελία Πρωτοδικών εδώ και λίγους μήνες. Παράλληλα, διατάχθηκε και Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) εις βάρος του συγκεκριμέρνου υπαλλήλου. Δείτε εδώ και το προηγούμενο δημοσίευμα μας για την υπόθεση πατώντας εδώ:
Επομένως, η υπόθεση έχει πλέον τόσο ποινική όσο και πειθαρχική διάσταση. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει αποδειχθεί η τέλεση αδικημάτων ή πειθαρχικών παραπτωμάτων. Σημαίνει, όμως, ότι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, πλήρης διερεύνηση και σαφής προσήλωση στις εγγυήσεις μιας αδιάβλητης διαδικασίας.
Το κρίσιμο ερώτημα για την παραμονή στη θέση ευθύνης
Εδώ ακριβώς βρίσκεται το σημείο που προκαλεί εύλογο προβληματισμό: Έχει αξιολογηθεί από τα αρμόδια όργανα η ανάγκη λήψης προσωρινών διοικητικών μέτρων, ώστε να διασφαλιστεί η ανεπηρέαστη διεξαγωγή της ΕΔΕ;
Σύμφωνα με τις διατάξεις του Πειθαρχικού Δικαίου που αφορά το Αστυνομικό Προσωπικό, προβλέπεται η δυνατότητα προσωρινής μετακίνησης αστυνομικού σε άλλη υπηρεσία, όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο για την καλύτερη διεξαγωγή της διοικητικής εξέτασης ή για το συμφέρον της υπηρεσίας.
Η εφαρμογή του μέτρου δεν είναι αυτόματη. Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, η συνδρομή ή μη των σχετικών προϋποθέσεων οφείλει να εξετάζεται ουσιαστικά και να αξιολογείται με βάση τα συγκεκριμένα δεδομένα της υπόθεσης. Το κρίσιμο είναι να μην παραμένει αναπάντητο το ερώτημα αν εξετάστηκε πράγματι η ανάγκη λήψης του μέτρου και για ποιους λόγους κρίθηκε αναγκαία ή μη η εφαρμογή του.

Όταν ο ελεγχόμενος κατέχει θέση διοικητή, η παραμονή του, κατά τη διάρκεια της έρευνας, στην ίδια υπηρεσία στην οποία υπηρετούσε και κατά τον χρόνο τέλεσης των πράξεων που ερευνώνται δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς το κατά πόσο διασφαλίζεται ότι οι υφιστάμενοί του μπορούν να καταθέσουν ελεύθερα, χωρίς να αισθάνονται ότι επηρεάζονται από τη θέση και την εξουσία που εξακολουθεί να ασκεί, αλλά και ως προς το κατά πόσο διασφαλίζεται η ανεμπόδιστη πρόσβαση του ίδιου του ελεγχομένου στα έγγραφα και στα λοιπά στοιχεία που ενδέχεται να είναι κρίσιμα για τη διερεύνηση της υπόθεσης.
Η διαπίστωση αυτή δεν αποτελεί απόδειξη ότι ασκήθηκε οποιαδήποτε επιρροή στη διερεύνηση της υπόθεσης. Αναδεικνύει, ωστόσο, την ανάγκη να εξετάζεται προληπτικά κάθε ενδεχόμενο που θα μπορούσε να δημιουργήσει αμφιβολίες ως προς την ανεξαρτησία, την αμεροληψία και, τελικά, την αξιοπιστία της διαδικασίας.
Η αξιοπιστία της Αστυνομίας κρίνεται στην πράξη
Η μη λήψη προσωρινών μέτρων, εφόσον δεν έχει προηγηθεί ουσιαστική αξιολόγηση της αναγκαιότητάς τους, δεν είναι μια αμελητέα διοικητική λεπτομέρεια. Μπορεί να τροφοδοτήσει υπόνοιες για το κατά πόσο η υπηρεσία αντιμετωπίζει με την ίδια αυστηρότητα τις καταγγελίες όταν αυτές αφορούν ανώτερα στελέχη της.
Η Ελληνική Αστυνομία δεν κρίνεται μόνο από τον τρόπο με τον οποίο ελέγχει τους πολίτες.
Κρίνεται πρωτίστως από τη συνέπεια με την οποία ελέγχει το ίδιο το προσωπικό της, χωρίς εξαιρέσεις και εκπτώσεις, ανεξαρτήτως βαθμού, θέσης, προσωπικών γνωριμιών ή σχέσεων.
Η διαφάνεια δεν εξασφαλίζεται απλά και μόνο με τη διαταγή μιας ΕΔΕ.
Εξασφαλίζεται και με τις κατάλληλες εγγυήσεις, ώστε κανείς να μην μπορεί εύλογα να αμφισβητήσει την ανεξαρτησία και την αντικειμενικότητα της έρευνας.
Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα και απαιτούν απαντήσεις: Εξετάστηκε η εφαρμογή της σχετικής Διάταξης του Πειθαρχικού Δικαίου που αφορά την δυνατότητα προσωρινής μετακίνησης του ελεγχομένου; Αξιολογήθηκε η παραμονή του ελεγχόμενου στη θέση του διοικητή; Και ποιες εγγυήσεις έχουν ληφθεί για την πλήρη και ανεπηρέαστη διερεύνηση της υπόθεσης;
Η σοβαρότητα των καταγγελιών επιβάλλει πλήρη διερεύνηση, χωρίς εκπτώσεις αλλά και χωρίς προδικασμένες κρίσεις. Γιατί η πειθαρχική και ποινική ευθύνη κρίνεται από τα αρμόδια όργανα, ενώ η ευθύνη της διοίκησης να προστατεύει το κύρος και την αξιοπιστία του Σώματος είναι διαρκής.
Σε τέτοιες υποθέσεις, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δεν απαιτεί απλώς να διερευνηθούν οι καταγγελίες.
Απαιτεί να μην αφήνεται κανένα εύλογο ερώτημα για το αν στη συγκεκριμένη υπόθεση διερευνήθηκαν με την ίδια αυστηρότητα που θα ίσχυε για οποιονδήποτε άλλον αστυνομικό.
Sfika Team
