Ανταλλαγή των λειψάνων του τσάρου Σαμουήλ για 48 κειμήλια: Επιτυχία ή βαριά αστοχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη;

Share

Αν η συμφωνία Ελλάδας–Βουλγαρίας για την ανταλλαγή των λειψάνων του του τσάρου Σαμουήλ για 48 κειμήλια,  ήταν πράγματι τόσο επωφελής και ιστορική επιτυχία, όπως επιχειρεί να την παρουσιάσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τότε ένα εύλογο ερώτημα προκύπτει από τις έντονες αντιδράσεις Μητροπολιτών της Βόρειας Ελλάδας:

Γιατί εκείνοι που γνωρίζουν καλύτερα από όλους την ιστορία και τις απώλειες της περιοχής εκφράζουν τόσο σοβαρές επιφυλάξεις;

Η συμφωνία προβλέπει τον επαναπατρισμό 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων στην Ελλάδα, με αντάλλαγμα τα λείψανα του Τσάρου Σαμουήλ.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη ένσταση.

Η Ελλάδα παραδίδει στη Βουλγαρία ένα κειμήλιο τεράστιας ιστορικής και συμβολικής αξίας, το οποίο αποτελούσε κορυφαία βουλγαρική διεκδίκηση, και λαμβάνει πίσω μόλις 48 κειμήλια, ενώ οι ελληνικές πλευρές υποστηρίζουν ότι 6.000 χιλιάδες αντικείμενα ελληνικής θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς παραμένουν στη Βουλγαρία.

Μόνο από την Ιερά Μονή Εικοσιφοινίσσης είχαν αφαιρεθεί, σύμφωνα με τις σχετικές καταγραφές, πάνω από 800 κειμήλια και 430 χειρόγραφα.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό: Γιατί το λείψανο του Σαμουήλ δεν χρησιμοποιήθηκε ως διαπραγματευτικό χαρτί για την επιστροφή του συνόλου ή έστω ενός πολύ μεγαλύτερου μέρους των κειμηλίων;

Οι αντιδράσεις των Μητροπολιτών

Ο Μητροπολίτης Δράμας Δωρόθεος εξέφρασε τις σοβαρότερες ενστάσεις, καταγγέλλοντας και τον αποκλεισμό της τοπικής Μητρόπολης από τις διαπραγματεύσεις. Η θέση που του αποδίδεται είναι χαρακτηριστική:

«Τους δίνουμε τον Σαμουήλ και μας δίνουν 48 από τα 6.000 κλεμμένα κειμήλια».

Από την πλευρά του, ο Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγος χαιρέτισε την επιστροφή, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι αυτή πρέπει να είναι μόνο η αρχή και ότι η Βουλγαρία οφείλει να επιστρέψει «όλα ανεξαιρέτως».

Αντίστοιχες ενστάσεις έχουν εκφραστεί και από την Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης, η οποία ζητά την επιστροφή συγκεκριμένων κειμηλίων που αφαιρέθηκαν από την περιοχή.

Αυτές οι αντιδράσεις δεν είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Είναι η ουσία της υπόθεσης.

Η ηγεσία της Εκκλησίας εκφράζει την πλήρη ικανοποίησή της , αλλά υπάρχουν  Μητροπολίτες που αντιδρούν

Την ίδια ώρα η  ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος, μέσω της επίσημης ανακοίνωσης της Ιεράς Συνόδου, εξέφρασε την πλήρη ικανοποίησή της για την ιστορική, όπως χαρακτηρίστηκε, συμφωνία πολιτιστικής ανταλλαγής Ελλάδας–Βουλγαρίας.

Βεβαίως, ουδείς μπορεί να συνδέσει την πανηγυρική αυτή στάση με τις πρόσφατες αυξήσεις στις αποδοχές των Μητροπολιτών. Δεν θα ήταν άλλωστε σωστό να υπονοηθεί μια τέτοια σχέση χωρίς αποδείξεις.

Από την άλλη, όμως, ούτε και μπορεί κανείς να αποκλείσει κάθε συσχετισμό όταν η ηγεσία της Εκκλησίας εμφανίζεται απολύτως ικανοποιημένη από μια συμφωνία που προκαλεί σοβαρές ενστάσεις από Μητροπολίτες της Βόρειας Ελλάδας.

Πού είναι η «ιστορική επιτυχία»;

Η κυβέρνηση παρουσιάζει τη συμφωνία ως μεγάλη διπλωματική επιτυχία, έπειτα από 109 χρόνια.

Ασφαλώς και είναι θετικό να επιστρέφουν στην Ελλάδα κειμήλια που αφαιρέθηκαν από τον τόπο μας.

Όμως η επιστροφή 48 κειμηλίων δεν μπορεί να βαφτίζεται ολοκληρωμένη εθνική επιτυχία όταν χιλιάδες ακόμη παραμένουν εκτός Ελλάδας.

Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία προκαλούν οι επισημάνσεις για τη νομική διατύπωση της συμφωνίας. Η επιλογή όρων όπως «μεταφέρθηκαν», αντί για σαφέστερες αναφορές σε «κλοπή» ή «λεηλασία», γεννά σοβαρά ερωτήματα για το πώς κατοχυρώνονται οι μελλοντικές ελληνικές διεκδικήσεις.

Και εδώ η κυβέρνηση οφείλει να δώσει καθαρές απαντήσεις.

Ο Σαμουήλ ήταν το διαπραγματευτικό χαρτί

Το κρίσιμο σημείο είναι ότι η Ελλάδα διέθετε ένα εξαιρετικά ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί.

Τα λείψανα του Σαμουήλ είχαν τεράστια συμβολική αξία για τη Βουλγαρία. Γιατί, λοιπόν, παραδόθηκαν πριν διασφαλιστεί η επιστροφή ενός πολύ μεγαλύτερου μέρους των ελληνικών θησαυρών;

Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει τι ακριβώς κέρδισε η Ελλάδα και τι παραχώρησε.

Γιατί η διπλωματική επιτυχία δεν κρίνεται από τα κυβερνητικά δελτία Τύπου.

Κρίνεται στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης.

Και στην προκειμένη περίπτωση τα ερωτήματα είναι πολλά.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί κατά τη συνήθεια της να χαρακτηρίζει τη συμφωνία «ιστορική» και επωφελής. Το ερώτημα που τίθεται είναι: Για ποιούς;

Όμως η πραγματική ιστορία θα κριθεί από το τι θα επιστρέψει τελικά στην Ελλάδα.

Αν τα 48 κειμήλια αποτελούν απλώς ένα μικρό μέρος όσων αφαιρέθηκαν, τότε δεν μιλάμε για το τέλος μιας ιστορικής διεκδίκησης.

Μιλάμε για την αρχή μιας νέας διαπραγμάτευσης — και ίσως για μία ακόμη σοβαρή κυβερνητική αστοχία που επιχειρείται να παρουσιαστεί ως επιτυχία.

Sfika Team

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Μη χάσετε :

Ροή Ειδήσεων